Noong mga bata pa tayo at nakikipaglaro ng taguan sa magulang natin, sinusubukan nating magtago sa mga lugar kung saan hindi na natin sila kita kaya’t alam na nating hindi nila tayo makikita. Pero ang totoo nun, kahit inaakala natin nasa tamang posisyon tayo para pagtaguan sila, alam nila kung saan tayo nagtatago ngunit para saiyo, hindi nila sinasabi at bibigyan ka pa ng panahon para itago pa ang sarili mo hanggang sa magsawa ka na at aminin kung nasan ka talaga. Yung ganong sitwasyon, parang ganun din sa mga bagay bagay na mabuti man o masama na patuloy nating tinatago sa kanila. Patuloy nilang pinapakita na wala silang clue sa bagay na itinatago natin pero ang totoo niyan, alam nila. Binibigyan lang nila tayo ng tamang panahon para tayo mismo ang magsabi kung ano yun at handa silang umalalay at gumabay sa paraang alam nilang tama.
Day by day, I am becoming convinced that we are living in the future.
I remember, we were just talking about head transplant during psychology class - the possibility of it and the harm it might bring to the people who will be under this operation. There was also one dystopian series that I have read written by Neal Shusterman wherein the society are more invested into developing transplants instead of medicine. They call the process as Unwinding - a bill that suggests deviant teenagers may undergo the said process wherein they donate their body parts and organ (as in everything) in certain people or in an organ bank. Well, that was scary. Anyway, here's the article about the current and will be first ever head transplant:
Comments
Post a Comment